
KTM 1390 Adventure จับมือ Bosch เตรียมเปิดตัวระบบความปลอดภัยของรถจักรยานยนต์ ในปี 2025 ที่จะช่วยในการลดการเกิดอุบัติเหตุ
SuperBike x SuperDrive ข่าวรถยนต์ รีวิวรถยนต์ไฟฟ้า รีวิวมอไซค์ ราคารถ ข่าวรถ EV Cars

KTM 1390 Adventure จับมือ Bosch เตรียมเปิดตัวระบบความปลอดภัยของรถจักรยานยนต์ ในปี 2025 ที่จะช่วยในการลดการเกิดอุบัติเหตุ

รีวิว Keeway V302C 2024 เครื่องเซอร์สูบวี ขี่ง่าย ราคาเอื้อมถึง สืบทอดตำนานความคลาสสิก โดยล่าสุดทาง Keeway Thailand ได้ทำการเปิดตัวรุ่น Keeway V302C ไปเมื่อไม่นาน และส่วนตัวได้แอบทดสอบขับขี่กันไปคร่าว ๆ แต่ยังไม่ทันจับฟีลลิ่งก็ซิ่งจนจบรูทเสียก่อน มาถึงคราวนี้ทางค่ายใจดี ให้โอกาสแก้ตัวอีกครั้งกับการ รีวิว Keeway V302C 2024 ครูเซอร์ไบค์พิกัด 300 ซีซี มาพร้อมเสียงอันเร้าใจด้วยขุมพลัง V-Twin และรูปลักษณ์ดีไซน์ที่ปรับมาใหม่ดูทันสมัยยิ่งขึ้น ดีไซน์สวยงามในฉบับครูเซอร์ โดยรายละเอียดตัวรถถ้าหากมองคร่าว ๆ ดูแล้วชวนทำให้นึกถึงโฉมรุ่นน้องที่เปิดตัวมาก่อนอย่าง V-Cruise 125 ด้วยสไตล์ตัวรถมาในรูปแบบครูเซอร์ไบค์อย่างแท้จริง ซึ่งโดดเด่นด้วยไฟหน้าทรงกลม พร้อมไฟเดย์ไทม์รันนิ่งไลท์รูปทรง 3 มิติ ติดมาพร้อมโลโก้รุ่น “BENDA” รวมทั้งสวมครอบไฟหน้า จัดแยกไฟเลี้ยวโดยยึดกับกระบอกโช้คมาให้เรียบร้อย ขณะที่ไฟด้านหลังออกแบบสวยงามเช่นเดียวกันและใช้ระบบไฟส่องสว่างแบบ LED รอบคัน ไล่ขึ้นมาในส่วนคอนโทรล กับหน้าจอเรือนไมล์ทรงคลาสิกที่ใช้เป็นระบบดิจิทัล LCD แบบทันสมัย แสดงผลฟังก์ชันทั้งมาตรวาดความเร็วที่สามารถปรับหน่วยได้ทั้งกม./ไมล์ รอบเครื่องยนต์ นาฬิกา เกร์น้ำมัน ไฟตำแหน่งเกียร์ ไฟสูงและไฟเลี้ยว ทั้งยังสามารถปรับตั้งค่าทริปการเดินทางผ่านปุ่มคอนโทรลด้านหน้าได้เลย ต่อด้วยในส่วนของประกับคอนโทรลเริ่มจากฝั่งซ้ายจะพบกับสวิตช์ไฟสูงต่ำ ไฟฉุกเฉิน ไฟเลี้ยวและแตร ส่วนฝั่งขวาจะมีสวิตช์ออฟรันและปุ่มสตาร์ทติดตั้งมาให้ พร้อมแฮนด์บาร์แบบ Drag Wide ดีไซน์สวยจากโรงงานและฟังก์ชันพิเศษเพิ่มเติมให้ผู้ใช้สามารถปรับระดับองศาของแฮนด์ได้นั่นเอง กุญแจดีไซน์สวยงาม เป็นเอกลักษณ์ แฮนด์บาร์ สามารถปรับระยะได้ โดยสามารถใช้หกเหลี่ยมขันน็อตจากชุดยกเยื้องปรับแต่งได้ตามความต้องการ พร้อมกระจกปลายแฮนด์ออกแบบสวยงามตามฉบับโมเดลคลาสสิกและกุญแจที่ดีไซน์เป็นเอกลักษณ์สามารถพับเก็บ-ใช้งานได้ โดยไม่ต้องเสียเงินแต่งเพิ่ม ทั้งยังอำนวยความสะดวกด้วยช่องเสียบ USB บริเวณฝั่งซ้ายใกล้ ๆ ตัวเรือนไมล์ สามารถชาร์จอุปกรณ์ต่าง ๆ ได้ อาทิ โทรศัพท์มือถือ หูฟัง แบตเตอร์รีสำรองหรืออื่น ๆ ได้ตามความต้องการ เบาะนั่งแบบ Slim and Low ถังน้ำมันขนาด 15 ลิตร และยังคงเอกลักษณ์ในสไตล์รถครูเซอร์ด้วยถังน้ำมันทรงหยดน้ำขนาด 15 ลิตร ลงสีเคลือบเงาดูเงางาม ประดับแผ่นกันความร้อนบริเวณข้างถังพร้อมโลโก้ Keeway BENDA ขยับออกมาอีกหน่อยจะพบกับเบาะนั่งแบบ Slim and Low เว้าขอบด้านข้าง แถมไล่ตะเข็บตัดเย็บสวยงาม ประกอบกับบังโคลนหน้าแบบสั้นและบังโคลนหลังขนาดใหญ่ ให้คาแรคเตอร์แบบรถจิ๊กโก๋ ๆ และเสมือนจริงมากยิ่งขึ้นด้วยท่อไอเสีย Y Shape แบบ 2 in 1 จัดทรงดุดัน ทันสมัยและเข้มข้นมากขึ้นด้วยการลงเฉดสีเข้มบริเวณชุดสูบ แคร้งเครื่องและครอบคลัตช์ ทั้งยังประดับด้วยโลโก้ BENDA ติดมาให้อีกด้วย เครื่องยนต์ V-Twin 2 สูบเสียงเร้าใจ เรามาดูหัวใจหลักของโมเดลรุ่นนี้ที่หลาย ๆ คนให้ความสนใจเป็นพิเศษ กับเครื่องยนต์ V-Twin 2 สูบ ขนาด 298 ซีซี ระบายความร้อนด้วยน้ำ พร้อมระบบวาล์วแบบ SOHC 4 วาล์วต่อลูกสูบ ใช้ระบบจ่ายน้ำมันแบบหัวฉีด ระบบเกียร์แบบ 6 สปีดที่ใช้ระบบขับเคลื่อนด้วยสายพาน ให้แรงม้าสูงสุดที่ 29.5 แรงม้าที่ 8,500 รอบต่อนาที แรงบิดสูงสุดที่ 26.5 นิวตันเมตรที่ 6,500 รอบต่อนาที ถือว่าตัวรถให้กำลังมาดีในพิกัดนี้ ช่วงล่างนุ่มนวล ปรับแต่งได้ตามการใช้งาน ขณะที่ระบบกันสะเทือนด้วยการใช้โช้คหน้าแบบหัวกลับ มีระยะยุบ 115 มม. ขณะที่ด้านหลังเป็นโช้คสปริงคู่ มีระยะยุบที่ 46 มม. สามารถปรับค่าความแข็งอ่อนของสปริงได้ มาพร้อมระบบเบรกกับดิสก์เบรกหน้าขนาด 300 มม. คาลิปเปอร์เบรก 4 ลูกสูบจาก BENDA ด้านหลังเป็นดิสก์เบรกเดี่ยวขนาด 240 มม. คาลิเปอร์ลูกสูบเดียว และติดระบบ ABS Dual Channel รวมทั้งล้ออลูมิเนียมอัลลอยด์ดีไซน์สวยงามเป็นเอกลักษณ์มีขนาด 16 นิ้วด้านหน้าและ 15 นิ้วด้านหลัง รัดด้วยยางขนาดใหญ่มาให้ขนาด 110/90 และ 130/90 โดยเคลมน้ำหนักตัวรถมาที่ 167 กก. ฟีลลิ่งการทดสอบขับขี่ โดยการทดสอบครั้งนี้จะเริ่มขับขี่จากถนนเส้นพัฒนาการตัดใหม่ มุ่งหน้าไปยังเรียบทางด่วนมอเตอร์เวย์ ซึ่งรูทส่วนใหญ่จะเน้นฟีลลิ่งการขับขี่ใช้งานในเมืองเป็นหลัก

E-Clutch Rush the Town ทริปไม่กำคลัตช์ ขี่ลุยเมืองกรุง หลังจากทดสอบไปแล้วกับ Honda E-Clutch (CBR650R E-Clutch และ CB650R E-Clutch) เมื่อไม่นานมานี้ โดยรอบนี้ทางไทยฮอนด้าพร้อมประกาศรีรันอีกครั้งกับกิจกรรม E-Clutch Rush the Town ซึ่งการทดสอบขับขี่เจ้า 650 อีคลัตช์ซี่รีย์ ภายใต้โจทย์ที่ว่า “เน้นขับขี่ใช้งานในเมือง” บนสภาพการจราจรในเมืองแบบ “ของจริง” พร้อมฝ่าดงรถติดมาเล่าให้ฟังได้รู้กันว่ามันดีอย่างไรกันบ้าง เอาหล่ะ..ตอนนี้เราก็อยู่ที่ร้าน The Bloc BKK แถวราชพฤกษ์ พร้อมเจ้า CBR650R และ CB650R อีคลัตช์จอดเรียงเป็นโทนสีดำแดงเด่น ๆ ซึ่งหลังจากประชุมบรีฟเส้นทางขับขี่แล้วสรุปได้ว่า เส้นทางของการขับขี่จะเริ่มจากเส้นจรัญสนิทวงศ์ > ถนนท่าพระ > ไอคอนสยาม > วงเวียนใหญ่ แล้ววนกลับมาจบที่ร้าน The Bloc BKK มีระยะทางประมาณ 30 กม. โดยหลัก ๆ จะเน้นไปที่ฟีลลิ่งการขับขี่ในเมืองเสียมากกว่า CBR650R E-Clutch และครั้งนี้ต้องขออนุญาตสวมวิญญาณนักบิดฝั่งธนฯ โดยโมเดลที่เลือกทดสอบรุ่นแรกก็คือ CBR650R E-Clutch ซูเปอร์สปอร์ตไซส์กลาง กับสไตล์การขับขี่ที่เน้นฟีลลิ่งไปทางสปอร์ตด้วยรูปลักษณ์ต่าง ๆ กับส่วนสูงของตัวแอดมินอยู่ที่ 175 ซม. แน่นอนว่านั่งคร่อมแล้วขาถึงพื้นสบาย ๆ และอุ่นใจมากขึ้นเวลาจอดรถในช่วงติดไฟแดง ซึ่งมองจริง ๆ ตัวรถก็ไม่ได้สูงมากมายอะไรนัก ต่อมาในส่วนของการแฮนเดอร์ริ่งตัวรถ ในเส้นทางที่ต้องบอกว่าตัวรถไม่ได้มีขนาดใหญ่อย่างที่คิดเลย บวกกับระยะแฮนด์ที่ไม่ได้กว้างจนเกินไป เป็นแฮนด์จับโช้คให้ระยะองศาการจับแบบหักศอกพอดี ทำให้สามารถขับขี่มุดซอกแซกได้ง่าย คล่องตัว แต่ถ้ามันติดหนักแบบจริงจัง ๆ ให้ลอง พับกระจกข้างเข้ามาด้านในดูได้ อีกทั้งขับขี่ในช่วงถนนทางตรงยาว ๆ แอดนี่ชอบเลย ลมไม่ปะทะหน้าเพราะมีชิลด์บังลม แต่ทว่าเวลาขับขี่นาน ๆ หน่อยเริ่มมีอาการปวดหลังเล็กน้อย ก็อย่างว่า รถสปอร์ต หมอบติดถังอ่าเนอะ สามารถอ่านรีวิว CBR650R E-Clutch เพิ่มเติมคลิ๊กที่นี่ บิดกุญแจปุ๊บระบบ E-Clutch เริ่มทำงานทันที เฮ้ยย มันเจ๋งนะ…บิดกุญแจปุ๊บเจ้าระบบอี-คลัตช์ก็พร้อมที่จะทำงานทันที สะดวกโครต ๆ !! ไม่ต้องเซ็ตบนหน้าจอสี TFT ให้เสียเวลา เพียงปรับ Up-Down ของควิกชิฟเตอร์ (มี 3 ระดับ Hard, Medium, Soft) เอาที่ใช้งานตามต้องการได้เลย เข้าเมนู Setting ก็เลือกได้เลยว่าอยากได้แบบไหน ผ่านส่วนของการเซ็ตติ้งไปที่เรียบร้อยแล้ว เห็นสื่อท่านอื่น ๆ เขาโม้ว่ารถมันสามารถออกสตาร์ทที่เกียร์ไหนก็ได้ เอาหน่อยแล้วกัน ใช้เท้าตบเกียร์รัว ๆ ไปที่เกียร์ 6 แล้วลงบิดดู..ซึ่งมันก็ทำได้แฮะ ไม่ต้องไล่กำคลัตช์ให้ยากลำบาก (หรืออยากจะกำคลัตช์ก็ย่อมทำได้ เปลี่ยนฟีลบ้าง) มันเหมาะกับมือใหม่ที่อยากจะขับขี่บิ๊กไบค์เสียจริง..แต่ใช้งานจริง ๆ ก็สตาร์ทออกเกียร์ 1 แหล่ะครับ (ฮ่า ๆ) ซึ่ง..ถ้าใครที่กำลังอ่านอยู่แล้วฉุดคิดได้ว่า ถ้าฉันใช้คลัตช์ปกติแล้วเกิด “เมื่อย” อยากจะกลับมาใช้ระบบอี-คลัตช์เหมือนเดิมแล้วหล่ะก็ ง่าย ๆ ครับ แค่ไม่ต้องกำคลัตช์แค่นั้น ระบบมันจะเข้าสู่โหมด อี-คลัตช์ทันที ง่ายแมะ!! แต่ต้องทำความเข้าใจก่อนนะครับว่าระยะเวลาของการคืนโหมดสู่ระบบอี-คลัตช์นั้นไม่เหมือนกัน ถ้าหากจอดรถอยู่เฉย ๆ หรือขับขี่ในความเร็วที่ “ต่ำกว่า 40 กม./ชม” แล้วจะใช้อี-คลัตช์ ก็ต้องรอประมาณ 5 วินาที แต่ถ้าหากกำลังขับขี่ (ที่มีความเร็วมากกว่า 40 กม./ชม. ขึ้นไป) อยู่ให้รอ 2 วินาที ระบบจะคืนโหมดให้เป็นเดิม และต้องเช็คด้วยนะครับว่าระบบนั้นอยู่ในโหมดไหน เผื่อจะได้ไม่สับสนในเวลางัดเกียร์-ตบเกียร์ให้ปวดหัว และด้วยเครื่องยนต์ 4 สูบเรียงพิกัด 650 ซีซี ที่มีการปรับองศาแคมป์ฝั่งไอดีและจูนระบบจ่ายน้ำมันมาใหม่ ทำให้อัตราเร่งนั้นดีขึ้น บวกกับเคลมแรงม้ามาที่ 94 แรงม้าที่ 12,000 รอบต่อนาที และแรงบิดที่ 63 นิวตันเมตรที่ 9,500 รอบต่อนาที ทำให้มีพละกำลังเหลือเฟือสำหรับการขับขี่ใช้งานในเมือง หรืออยากจะปลดลิมิตตัวรถในสนามแข่งก็ไม่ยาก อีกทั้งยังเสริมความนุ่มนวลด้วยแอสซิสต์สลิปเปอร์คลัตช์ที่จะช่วยให้คุณมั่นใจได้ว่าการทำงานของเอนจิ้นเบรกจะไม่ทำให้รถของคุณกระตุกอย่างแน่นอน มาต่อด้วยระบบช่วงล่างกับโช้คอัพ Showa BFF-SP แบบหัวกลับด้านหน้าขนาด

ผมได้รับเชิญจากทาง A.P.Honda ว่าจะได้ขี่รถจากไทยไปเวียดนาม กับการ ทดสอบ CRF 250 Rally พิชิต 3 ประเทศจนถึง เวียดนาม ก็ได้เตรียมตัวมาพอสมควรประมาณ รวมเวลาประมาณเดือนนึงได้ ช่วงนั้นทาง Alpinestars ลดราคาชุดพอดี ผมก็เลยไปจัดชุดมาเตรียมขี่ในงานนี้ครับ สีแดงแรงฤทธิ์มาเลยครับ ไม่ใช่อะไรหรอกครับ เวลาหลงกันจะได้หากันง่ายๆ กันไว้ก่อน (55) ชุดนี้เท่มากๆ ก็ใครๆ ก็เน้นหล่ออะครับทำไงได้ หมวกกันน็อคก็มาจาก JUST1 Thailand เต็มที่ไปเลยครับกับทริปนี้ ขอบคุณสปอนเซอร์ตรงนี้กันก่อนเลยครับ อิอิ เข้าเรื่องกันเลยละกันครับ ตามกำหนดการผมเริ่มเดินทางออกจากกรุงเทพมหานคร โดยเริ่มจาก Honda BigWing เลียบทางด่วนเดินฯ ทางมาที่จังหวัดสระแก้ว เพื่อที่จะปล่อยตัวคาราวาน CRF250Rally ออกจากสถานีรถไฟอรัญประเทศโดยมีคุณ อานพ พรประภา เป็นประธานตีธงปล่อยคาราวานข้ามแดนจุดหมายแรกคือเมืองเสียมเรียม ประเทศกัมพูชา ทางทีมงานต้องมาบรี๊ฟเส้นทาง กันก่อน บอกเลยยังไม่ผ่านแดนน้ำเกือบจะหมดตัว ไม่ได้ไปทำไรนะอย่าเพิ่งคิดไกล ร้อนน่ะคับ ร้อนมาก ทั้งรถเข็นข้ามแดน รถบัส รถสิบล้อ รถทัวร์ มาครบหมด ต้องลงมาต่อคิวผ่านด่านตวรจคนเข้าเมือง ทีละคน เรื่องคนเสร็จ เรื่องรถอีก ต้องทำกันตัวต่อตัวเป็นคันๆ ตามกฏหมาย หลังจากนั้นข้ามด่านเรียบร้อย อย่างแรกเลย ต้องปรับตัวครับ เลนถนนเปลี่ยน เราต้องมาขับทางเลนขวาสลับกับประเทศไทย ขับผ่านด่านมาได้สักนิด เราก็มาบรี๊ฟทางกันอีกที ใครคาราวานเรายังมีเซเล็บฯ หนุ่มหล่อสาวสวยด้วยซึ่งก็คือ พี่ส้ม อมรา กับพี่ภูริ ร่วมเดินทางมากับเราด้วย สนุกแน่นอนและป็นกันเองสุดๆ เพราะเราลงเรือลำเดียวกันนะครับ แลกเงินพร้อม แต่ไม่ซีเรียสเท่าไร ที่กัมพูชาใช้เงินไทยได้ ทอนเงินไทย แต่ผมแลกเงินดอลลาร์ติดตัวไว้นิดหน่อย ยังไม่ได้ไปถึงไหนเลย ผมก็ทั้งเหนื่อยเนื่องจากอากาศร้อนมากๆ สภาพแวดล้อมเหมือนประเทศไทยเลย เวลาและอุณหภูมิเท่ากันกับประเทศไทย จุดหมายต่อไปคือ อ่างเก็บน้ำบารายตะวันตก เป็นอ่างเก็บน้ำที่มีอายุหลายพันปี ใช้คนขุดขึ้นมา เขาเล่ากันว่าต้องมีอ่างเก็บน้ำไว้ใช้ ในทุกๆ ภาคของประเทศ ระยะทางวันแรกยังไม่ค่อยเท่าไร ออกจากอ่างเก็บน้ำก็ไม่กี่สิบกิโลถึงที่พักที่เสียมราฐ (เสียมเรียบ) วันที่สองเราจะออกเดินทางจากโรงแรมเพื่อไปยังนครวัด นครธม เข้าเยี่ยมชมปราสาทบายนที่สวยงาม ผมรู้สึกได้ว่าวันนั้นคนในนครธมให้ความสนใจกลุ่มเรามาก เพราะเป็นกลุ่มเดียวที่ขี่มอเตอร์ไบค์เข้าไปในนั้น เป็น CRF250Rally สีแดงเด่น เต็มนครธมไปหมด ในวันนั้นถือว่าคนยังไม่เยอะเท่าไร เพราะไม่ใช่วันหยุด แต่ก็มีอยู่บ้าง ออกจากนครธมมาเราไม่ได้เข้าไปที่นครวัด เพราะต้องเดินเข้าไปไกล ซึ่งกินเวลาพอสมควร จึงเดินหน้าต่อไปยังสะพานโบราณ แวะดื่มน้ำ ดูสาวๆ กัมพูชา พักเหนื่อยร้อนกันไป สวยแปลกตาดีครับ สะพานโบราณนะครับ เพิ่งจะสังเกตว่าสะพานโบราณนี้พิมพ์อยู่ในธนบัตรของกัมพูชาด้วย พักเหนื่อยถ่ายรูปกันเป็นที่เรียบร้อยเราจะเดินทางไปที่สะพานไม้ไผ่ เมืองกำปงจาม จะอยู่ริมแม่น้ำโขงซึ่งต่างจากแม่น้ำโขงบ้างเรา น้ำเยอะมากครับ ถึงสะพานไม้ไผ่ก็ช่วงเย็นๆ จึงตัดสินใจขี่กันลงไปเลย ในใจก็คิดนะ พังไหม รถก็หนัก ตัวเราก็หนัก ตกน้ำไป ทำไง ใครจะช่วย พี่โอที่มากับเราบอกว่ารถบัส 15 ที่นั่งก็ยังผ่านไปได้ สักพักเห็น รถกระบะเครื่อง 5.7 ลิตรวิ่งข้ามสะพาน เสียงไม้ไผ่สีกันดังสนั่น ตัวผมก็แอบๆ ลุ้นว่าจะถึงไหม จนถึงฝั่งทางโน้นก็อุ่นใจ เอาว่ะลงก็ลง เรียกพวกลงไปในใจก็รอขี่กันอย่างตื่นเต้น เอ๊ะทำไมรถมันบีบแตรใส่อ่ะ ถึงบางอ้อเลยจ้า ขี่รถผิดฝัง คิดว่าอยู่ประเทศไทย 555 รีบเปลี่ยนให้ไว ก่อนจะโดนเบียดตกน้ำก่อน ขำตัวเอง ข้ามไปจนถึงฝั่ง ต้องบอกก่อนเลย เสียเงินนะครับ แต่มีทีมงานจ่ายไปให้ ไม่รู้ว่ากี่บาท ที่ข้ามมาเหมือนเป็นเกาะทรายแม่น้ำ มีหาดทราย ก็เอาสิคับรออะไร ควบ CRF250Rally ลงทรายไปเลย ประมาณสัก 15 วินาทีได้ สวบเดียวรถปักทราย หล่นรถสิครับ การจะขี่บนผืนทรายนั้นจะต้องมีทักษะที่ถูกต้องครับ ในใจก็คิดว่าซ้อมไว้ก่อน วันสุดท้ายเราจะไปขี่ที่ทะเลทรายขาวมุยเน่ที่เวียดนาม พายขาสิครับ รออะไร คนข้างๆ ก็ล้มกันใครจะช่วยเราได้ ผมเช็ครถว่าเป็นอะไรไหม ก็พบว่าไม่มีอะไรเสียหาย เหมือนออกแบบมาสำหรับลุยอยู่แล้ว ทุกอย่างปกติ แต่คนไม่ปกติแล้ว เหนื่อยมาก ผมได้รับคำแนะนำจากอาจารย์เล่ BIKELANE บอกถ้าขี่บนพื้นทรายต้องโน้มตัวไปข้างหลัง คันเร่งอย่าปิด เดินคันเร่งไปเรื่อยๆ เลี้ยวกว้างๆ จากนั้นผมก็ลองใหม่ คราวนี้ไปได้ครับ ทำตามที่บอก ขี่ได้รอบนึง พอก่อนรู้สึกหมดแรงแล้ว ตะวันเริ่มลับตาลงเรื่อยๆ อากาศเริ่มเย็น มองไปบนสะพานเห็นคนขี่มอเตอร์ไบค์กลับกัน พวกเราเองก็ได้เวลาแล้วเช่นกัน ข้ามสะพานไม้ไผ่กลับมาดื่มน้ำอ้อยสูตรกัมพูชา ก็เอะใจว่า

หลังจากที่คราวที่แล้วทาง Triumph ประเทศไทย ได้เชิญเราไปทดสอบเจ้า Bonneville T100 และ Street Cup กันถึงที่จังหวัดเพชรบูรณ์ คราวนี้ก็มาถึงคราวของเลือดใหม่อีกสองรุ่นที่เพิ่งจะเปิดโฉมไปในงาน Motor Expo 2016 เมื่อปลายปีที่ผ่านมา กับหนึ่งน้องใหม่จากตระกูล Street กับเจ้า Street Scrambler และอีกหนึ่งพี่ใหญ่ กับ Bonneville Bobber โดยเส้นทางในครั้งนี้เราจะได้ร่วมทดสอบรถทั้งสองรุ่นโดยเป็นการขับขี่จากกรุงเทพฯ ไปสู่เขาใหญ่ โดยเริ่มต้นกันที่อาคาร SJ Infinite ซึ่งเป็นที่ตั้งของสำนักงานใหญ่ Triumph Thailand หลังจากที่เรามาลงทะเบียน และรับฟังบรี๊ฟเกี่ยวกับตัวรถ กติกาการขับขี่และเส้นทางการเดินทางเป็นที่เรียบร้อยก็ถึงเวลาที่เราจะได้ไปร่วมทดสอบสมรรถนะของรถทั้งสองคันกัน โดยในการขับขี่จะถูกแบ่งออกเป็นสองกลุ่มคือกลุ่มที่ขับขี่ Bonneville Bobber และ Street Scrambler Words & Pics: Man Street Scrambler ซึ่งในช่วงเช้าของวันนี้เราได้ถูกจับคู่ให้อยู่กับเจ้า Scrambler แวบแรกที่ได้เห็นตัวรถ หากพูดถึงรูปโฉมก็สามารถพูดได้เลยว่า เจ้า Street Scrambler นั้นค่อนข้างที่จะหล่อเหลาเอาการ ไฟหน้าเดี่ยวทรงกลม ประกอบกับท่อไอเสียคู่ยกสูงพาดขนานไปกับตัวถังที่เป็นเอกลักษณ์ของรถในสไตล์นี้ นอกจากนี้ยังมีอกล่างติดมาให้ด้วยทำให้ดูบึกบึนยิ่งขึ้นไปอีก เครื่องยนต์ที่ให้มาเป็นเครื่อง High Torque 900 ซีซี มาพร้อมเกียร์ 5 สปีด แบบเดียวกับรถในตระกูล Street รุ่นอื่นๆ โดยเคลมแรงม้ามาที่ 54 ตัว ที่ 6,000 รอบ/นาที และแรงบิดที่ 80 นิวตันเมตร ที่ 2,850 รอบ/นาที ระบบกันสะเทือนที่ให้มาในส่วนของโช้คหน้าเป็น KYB ขนาด 41 มิลลิเมตร ที่มีระยะยุบตัว 120 มิลลิเมตร ซึ่งสามารถเอาไปขี่ลุยทางฝุ่นได้ประมาณนึงเลยทีเดียวครับ ส่วนโช้คหลังที่ให้มาเป็น KYB คู่ พร้อมกับตัวปรับพรีโหลด ระบบเบรคทั้งหน้าและหลังเป็นจานเบรคแบบเดี่ยวพร้อมระบบเบรค ABS คาลิเปอร์ที่ให้มาเป็นของ Nissin แบบลูกสูบคู่ ซึ่งให้สมรรถนะในการเบรคค่อนข้างดี ล้อหน้าขนาด 19” มาพร้อมกับยาง Metzeler Tourance ขนาด 100/90 ส่วนล้อหลังขนาด 17” 150/70 โดยน้ำหนักรถเปล่าอยู่ที่ 206 กิโลกรัม หากเติมน้ำมันเต็มถังขนาดความจุ 12 ลิตร ก็จะมีน้ำหนักอยู่ที่ประมาณ 218 กิโลกรัมเท่านั้นเองครับ สำหรับข้อมูลการแสดงผลต่างๆ ของตัวรถจะถูกแสดงอยู่บนเรือนไมล์เดี่ยว ที่แสดงค่าต่าง อย่างครบถ้วนไม่ว่าจะเป็น ไฟบอกเกียร์ มาตรวัดระยะทาง 2 ทริป ระยะทางที่วิ่งได้จนน้ำมันหมด จอแสดงอัตราสิ้นเปลือง นาฬิกาบอกเวลา ระบบแทร็คชั่นคอนโทรลที่สามารถเลือกเปิด-ปิดได้ นอกจากนี้อีกสิ่งหนึ่งที่ทาง Triumph แอบใส่มาให้ก็จะเป็นเบาะคนซ้อนที่สามารถถอดออกเป็นแร็คหลังไว้มัดของได้ ซึ่งนับว่าเข้าท่ามากๆ เลยล่ะครับ ทั้งนี้เจ้า Street Scrambler นั้นมีถึง 3 สีให้เลือกด้วยกัน ได้แก่สีดำ Jet Black และสี Korosi Red/Frozen Silver ในราคา 475,000 บาท และสี Matt Khaki Green ในราคา 481,500 บาทครับ มาถึงในส่วนของการขับขี่ เราได้ขี่เจ้า Street Scrambler นั้นลากยาวตั้งแต่ออกจากกรุงเทพฯ ไปขึ้นเขาใหญ่ผ่านทางจังหวัดนครนายก ผ่านทางคดเคี้ยวบนเขาใหญ่ ไปลงฝั่งจังหวัดนครราชสีมา ก่อนจะแยกตัวจากกลุ่ม Bobber กันที่อ่างเก็บน้ำบ้านสันกำแพง เพื่อไปทดลองขับขี่เจ้า Scrambler บนทางออฟโร้ดกันที่เขาแผงม้าครับ สำหรับเอกลักษณ์เครื่องยนต์ของเจ้า Street Scrambler นั้นให้แรงบิดสูงในรอบต่ำครับ เรียกได้ว่าถ้าหากเผลอไปปิดแทร็คชั่นคอนโทรล แล้วลืมตัวกระแทกคันเร่งหนักๆ แล้วละก็อาจจะมีหน้าลอยให้เหวอเล่นๆ ได้เลยครับ ซึ่งข้อดีตรงนี้ก็เห็นผลตอนที่เราได้ไปขับขี่ในเส้นทางออฟโร้ดบนเขาแผงม้า ที่ต้องไต่ทางลูกรังชันๆ ขึ้นเขากัน โดยตัวเครื่องยนต์เองก็ทำงานได้สมู้ทยิ่งมาประกอบกับคันเร่งไฟฟ้าที่มีมาให้แล้วยิ่งทำให้ควบคุมรถได้ง่ายขึ้นอีกด้วยครับ สำหรับบนถนนดำโดยรวมก็ถือว่าขับขี่ได้อย่างสนุกครับ เรียกว่าต้นจัดปลายจัดเลยทีเดียว ท่านั่งขับขี่ให้ท่านั่งที่หลังตรง หากขับขี่ด้วยความเร็วสูงๆ ก็อาจจะมีเหนื่อยกับลมปะทะสักหน่อย ถ้าได้ชิลด์หน้าสักอัน น่าจะช่วยได้เยอะครับ และสำหรับท่อที่ยกสูงในระดับน่องนั้นมีส่งความร้อนให้รู้สึกระอุบ้างพอเป็นพิธี แต่แลกมากับความหล่อเหลาของมันแล้วละก็บอกได้เลยว่ายอมทนร้อนครับ! Bonneville Bobber

Words: Clinton Pienaar Translate & Edit: Benz Pics: Honda Press ก่อนที่ผมจะได้ไปขี่รถผมก็พอจะรู้มาว่ามันจะรู้สึกยังไงบ้าง Honda เป็นค่ายรถที่คาดเดาได้ไม่ยากและมักจะเลือกที่จะเอาใจคนส่วนมากแทนที่จะไปสนคนบ้าที่มีอยู่ส่วนน้อยที่มักจะอยากได้อะไรที่มันสุดๆ ตลอด พูดให้เข้าใจง่ายๆ กว่านี้คือ Honda นั้นเลือกวิธีที่จะเดินเกมการตลาดแบบ Toyota นั่นคือทุกคนเลือกที่จะขับมัน แม้มันจะไม่ได้ชนะรายการแข่งต่างๆ มากมาย แต่พยายามที่จะขึ้นโพเดียมให้ได้ทุกๆ ทาง แต่ผมก็ดีใจที่ได้พูดว่าเจ้าโมเดลใหม่คันนี้ของ Honda นั้นทำให้ผมเข้าใจผิดหมดเลย! ขอผมเริ่มจากการพูดว่า ใช้รูปลักษณ์ภายนอกตัดสินรถนั้นเป็นอะไรที่ไม่ยุติธรรมเอาเสียเลย! ในชีวิตจริงแล้วนั้น มันเล็ก หรูหราและน้ำหนักเบา แค่ได้ลองคร่อมมันก็รู้สึกแล้วว่าเบามากๆ และเหมือนกับรถ 600 ซีซีมากกว่ารถตัวพัน แม้แต่เสียงคำรามของท่อเองก็แตกต่างและมันดังมากเมื่อคิดว่ามันเป็นท่อเดิมติดรถ มันมีชุดสีให้เลือดด้วยกัน 3 แบบสำหรับโมเดลสแตนดาร์ดได้แก่ Matt Ballistic, Black Metallic และ Victory Red และนี่คือรถที่เราได้ทดลองขี่ในสนามเป็นครั้งแรก มาพร้อมยางแบบพร้อมขี่ถนนและพร้อมกับควิกชิฟเตอร์แบบสองทาง (อ็อพชั่นเสริม) ซึ่งเป็นของติดรถสำหรับในรุ่น SP ผมมักจะพูดอยู่เสมอว่า คุณไม่จำเป็นจะต้องขี่ให้ครบ 10 แล็ปเพื่อที่จะบอกว่ารถนั้นเข้าโค้งได้ดีหรือว่าควบคุมได้ดีหรอกครับ แค่ขี่ออกไปจากพิทเลน ลองพลิกซ้ายทีขวาทีก็สามารถทำให้คุณประทับใจได้แล้ว จากจุดนั้นมันก็ยอดเยี่ยมแล้ว แล้วเราจะได้ทดสอบรุ่น SP อีกนะครับ ผมได้สิทธิพิเศษในการออกไปดู Freddie Spencer และ Steve Plater เพื่อลองขี่ดูไลน์อยู่สองสามแล็ป และพวกเขาก็เริ่มต้นดันเรา โชคดีที่ผมรู้จักสนามนี้ดีจากการเคยมาขี่ที่นี่อยู่และช่วยให้ผมยื้ออยู่ได้พักนึง พวกเขาบอกผมว่าไม่ควรจะตามจนใกล้เกินไปนักและมีรถคันอื่นๆ ติดอยู่ในรูปด้วย มันเลยกลายเป็นข้ออ้างของผมและผมก็ใช้มันอยู่ตลอด ฮ่าๆ ขอผมเล่าอะไรให้คุณฟังอีกหน่อยเกี่ยวกับการทดสอบในสนามเพื่อที่คุณจะได้มุมมองที่ดีขึ้นขึ้นเกี่ยวกับการควบคุมของรถ สนาม Portmao นั้นยาวเกือบๆ 5 กม.และเป็นสนามที่ลุ่มๆ ดอนๆ มากที่สุดในโลกพร้อมกับทางขึ้นเนินอับสายตา มันมีโค้งหักศอกจำนวนนึงและโค้งที่ทำความเร็วได้อีกจำนวนนึง ทั้งหมดเป็นโค้งที่เป็นสันเป็นเนิน และโค้งขวาความเร็วสูงที่ต้องใช้ความกล้าอย่างมากซึ่งเริ่มต้นจากโค้งหลังเต่า พุ่งลงเนินและพอคุณเริ่มได้การยึดเกาะจากการที่คุณแตะกับยอด คุณก็เปลี่ยนเข้าเกียร์ 6 เพื่อเข้าสู่ทางตรงจุดเริ่มและเส้นชัย จากตรงนั้นต้องหมอบหลังแฟริ่งเล็กๆ ผมเห็นเลขบนเรือนไมล์ไปแตะที่ 290 กม./ชม.อยู่แว่บนึง และนั่นก็เป็นช่วงสุดท้ายของวันแล้ว คุณมีจุดเบรคลงเนินเพื่อใช้เกียร์ 3 เข้าโค้งขวา แต่ไม่มีครั้งใดเลยที่ผมรู้สึกว่าผมเบรคได้ลึกมากพอ มันคือแทร็คที่ต้องใช้รถที่เซ็ตมาได้อย่างเหมาะสมเพื่อทำให้คุณรู้สึกมั่นใจ และทั้งสองคันนี้ก็ทำได้ดี มันจะน่าสนใจมากถ้าเราได้เห็นราคาจริงๆ ของมัน ซึ่งตอนนี้ก็ยังฟันธงไม่ได้ แต่มีข่าวลือว่าจะอยู่ที่ราวๆ 650,000 บาท สำหรับรุ่นธรรมดาซึ่งจะไม่มีควิกชิฟเตอร์ และสำหรับรุ่น SP นั้นไม่น่าเกิน 800,000 บาท อย่าริขี่รถออกจากศูนย์ไปเลยถ้าคุณไม่ได้ซื้อเจ้าควิกชิฟเตอร์มาด้วย มันดีมากๆ มันคือมาตรฐานใหม่และคุณจะสามารถปรับแต่งมันได้ถึง 3 ค่าเพื่อกำหนดว่าจะต้องกดคันเกียร์ลงมากขนาดไหนเพื่อที่จะเปลี่ยนเกียร์ขึ้นหรือลง บลิพคันเร่งพร้อมกับเชนจ์เกียร์ลงนั้นเยี่ยมมากๆ ไม่ช้ารถทุกคันจะต้องมีอย่างแน่นอน พอเบรคเพื่อเข้าโค้ง คุณก็แค่ตั้งสมาธิพยายามไม่ให้ล้อหน้าล็อกก็พอ โอ๊ะ ไม่ต้องสิ คุณมีระบบ IMU 3 แกนที่จะคอยช่วยคุณโดยมันจะทำงานร่วมกับ ABS ดังนั้นคุณก็แค่นั่งอยู่ตรงนั้นและผ่อนคลายแล้วเปลี่ยนเกียร์ลง เพราะรอบของเครื่องยนต์จะเท่ากับความเร็วเอง ไม่พอมันยังมีสลิปเปอร์คลัทช์ที่คอยช่วยคุณเวลาคุณเชนจ์เกียร์ลงเร็วเกินไป ประเด็นคือผมพยายามที่จะบอกว่ามันช่วยพัฒนาทักษะการขับขี่ของคนธรรมดาได้อย่างรวดเร็ว แต่อย่าทำผิดพลาดเพราะคุณยังต้องใช้ทั้งสองมือในการควบคุมมัน เพราะมันก็ยังเป็นจรวดทางเรียบอยู่ดี นี่มันคือรถใหม่หมดทั้งคันก็ว่าได้ เพราะว่า 90 เปอร์เซ็นต์ของชิ้นส่วนหลักๆ นั้นเป็นของใหม่ ขณะที่ CBR ยังคงใช้เครื่องยนต์ 4 สูบเรียงขนาด 998 ซีซี แต่มีการปรับปรุงและเคลมมาว่ามีแรงม้าเพิ่มมากขึ้น 11 แรงม้า พร้อมกับเพดานรอบสูงสุดเพิ่มขึ้น 750 รอบจากเดิม 13,000 รอบ โดยคาดเดาตัวเลขว่าจะอยู่ที่ราวๆ 190 แรงม้า แรงบิดที่รอบต่ำเองก็เพิ่มขึ้นเพื่อให้ใช้งานในท้องถนนได้ดีขึ้น และไม่ว่าคนไหนก็จะต้องชอบที่ได้ขี่มันที่มีสลิปเปอร์คลัทช์ที่ปรับปรุงใหม่ช่วยให้คลัทช์เบาขึ้น 17% ตัวเลขของแรงบิดใกล้เคียงกับโมเดลเดิม แต่มาเร็วขึ้นโดยมีแรงบิดสูงสุดที่ 11,000 รอบ วาล์วไอเสียช่วยในเรื่องนี้ทำให้รู้สึกถึงแรงชกได้ง่ายขึ้น อัตราส่วนการอัดเพิ่มขึ้น 0.7 กลายเป็น 13.0:1 Honda ไม่ได้กำลังแข่งกับรถทรงพลังทั้งหลายที่อยู่ในท้องตลาด แต่กลับมุ่งหน้าเดินตามทางของตัวเองซึ่งทำให้รถนั้นมีอัตราส่วนแรงม้าต่อน้ำหนักเพิ่มมากขึ้นถึง 14% เมื่อเทียบกับรุ่นเดิม แต่ถ้าเทียบกับ CBR900RR ที่เป็นต้นตระกูลจริงๆ นั้นจะเพิ่มมากขึ้นถึง 65% เลยทีเดียว นี่ยังเป็นรถ 4 สูบคันแรกของ Honda ที่ใช้ระบบคันเร่งไฟฟ้า น้ำหนักที่ลดลงมาจากการปรับเปลี่ยนชิ้นส่วนหลายๆ ชิ้นในเครื่องยนต์และแชสซี ทำให้น้ำหนักรถลงมาเหลือ 195 กก. ส่วนใน SP จะมีถังน้ำมันไทเทเนียมเป็นเจ้าแรกในโลกซึ่งช่วยลดน้ำหนักได้ 1.3 กก.เมื่อเทียบกับโมเดลปกติ น่าสนใจมากที่น้ำหนักของรถลดลงจนทำให้รถนั้นรู้สึกเบาขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ในรุ่น SP จะมาพร้อมกับแบตเตอรี่แบบลิเทียมไอออนซึ่งเบากว่า

Top speed Suzuki GSX-S750 กันดีกว่า Suzuki GSX-S750 on Dyno by SuperBike Magazine Thailand ทดสอบจริงจับ Suzuki GSX-S750 ขึ้นไดโนให้รู้กันไปเลย แรงจริงเปล่าเปิดคลิปดูเดี๋ยวรู้เลย ชมชัดๆ ได้ที่ https://youtu.be/QH6g-YnkwAQ ติดตามการทดสอบฉบับเต็มได้ใน SuperBike Magazine ฉบับที่ 61 เร็วๆ นี้ ————————————————————- ขอบคุณร้าน Raceline Superbike Studio ที่เอื้อเฟื้อไดโนสำหรับการทดสอบ https://www.facebook.com/raceline.superbike.studio/ #Suzuki #SuzukiStarMotorWorld #SuperBike #SuperBikeMagazine #NakedBike อ่านข่าวสารเพิ่มเติม คลิกทีนี้ ติดตามข่าวสาร Facebook คลิกทีนี้

มีโอกาสไม่มากมายเท่าไหร่นักที่จะมีรถรุ่นพิเศษและผลิตขึ้นมาจำนวนไม่มาก ถูกตัดออกมาเป็นรถให้สื่ออย่างเราได้ทดสอบ บางครั้งอาจจะได้ลองคร่อมลองขี่ไม่มากนัก หรือบางครั้งอาจจะต้องไปหายืมรถจากลูกค้าที่ซื้อมาเพื่อจะได้ทดสอบให้ผู้อ่านของเราได้เข้าใจว่าทำไมมันถึงพิเศษ และครั้งนี้เราก็ได้รับโอกาสนั้นอีกครั้ง เราได้ทดสอบเจ้า Triumph Street Triple RX กันแบบเน้นๆ ในแบบที่มีไม่บ่อยนัก เพราะงั้นไม่ควรพลาด รีบพลิกไปอ่านได้เลยครับ Word: Kavewat Aksornpim Edit: Benz Pics: Man ก็อย่างที่บอกไปนั่นล่ะครับว่ารถรุ่นพิเศษ โอกาสที่จะได้ทดสอบแบบจัดเต็มนั้นก็ย่อมจะหาได้ยากตามไปด้วย และครั้งนี้เราก็มีโอกาสนั้น ก่อนอื่นก็คงต้องขอเปรียบเทียบให้เห็นความแตกต่าง เพื่อให้ได้รู้กันชัดๆ ว่าทำไม Triumph Street Triple Rx ถึงได้เป็นรุ่นพิเศษจำนวนจำกัด (แว่วๆ มาว่าในไทยมี 77 คัน พอดีกับจำนวนจังหวัดในไทยเลย) มันแตกต่างจาก Street Triple R มากน้อยเพียงไร แล้วคุ้มมั้ยกับการที่จะซื้อมันกับราคาที่แพงกว่ารุ่นธรรมดาอยู่ 20,000 บาท และอีกคำตอบนึงที่น่าจะโดนใจหลายๆ คนคือ มันควรค่ากับคนที่กำลังหาซื้อเน็กเก็ตไบค์ระดับกลางสักคันนึงมั้ย มันเจ๋งจริงหรือแค่คำอวยจากคนอังกฤษ เดี๋ยวรู้เลยครับ สิ่งที่เจ้า Rx นั้นมีมากกว่าก็คือของตกแต่งหรืออ็อพชั่นเพิ่มเติม โดยพวกของตกแต่งก็จะมีชิลด์ขนาดเล็กที่ด้านหน้า อกล่าง ครอบเบาะท้ายหรือตูดมด เป็นต้น นอกจากนี้ยังมีของเสริมสมรรถนะที่ถือว่าเป็นไฮไลท์เลยกับควิกชิฟเตอร์ (เป็นขาขึ้นทางเดียว) ช่วยให้เข้าเกียร์ได้ราบลื่นไม่ต้องกำคลัทช์ ระบบกันสะเทือนที่สามารถปรับค่าต่างๆ ได้ นอกจากนี้ยังมีระบบอำนวยความสะดวกอย่าง กันขโมย ชิฟต์ไลท์ที่สามารถตั้งค่ารอบเครื่องยนต์ที่เหมาะสมกับตัวเราเวลาเปลี่ยนเกียร์ได้อีกด้วยครับ ซึ่งที่กล่าวมานี่น่ะครับตัว R ธรรมดานั้นจะไม่มีฟังก์ชั่นต่างๆ เหล่านี้ แล้วลองถามใจตัวเองดูสิครับว่า ของที่ได้เพิ่มมามากขนาดนี้เนี่ยกับเงินที่จ่ายเพิ่มอีก 20,000 นั้นมันคุ้มมั้ย สำหรับผมบอกเลยนะ 20,000 ที่ต้องจ่ายเพิ่มน่ะ มันก็คืออีกแค่นิดเดียว ก็คุ้มซะขนาดนี้ มีควิกชิฟเตอร์กับโช้คก็คุ้มแล้วครับ เพราะสองอย่างนี้ทำให้มันเป็นเหมือนรถคนละคันเลยล่ะครับ และก็แน่นอนว่าของตกแต่งที่เพิ่มเข้ามาเนี่ยก็ช่วยเสริมความหล่อ ความสปอร์ตให้กับตัวรถมากขึ้น ช่วยให้ดูเป็นเน็กเก็ตสปอร์ตที่ดูเด่นสะดุดตา ไม่ซ้ำแบบใคร ทั้งยังปราดเปรียวด้วยเส้นสายที่เฉียบคมมากขึ้นอีกด้วย ถ้าหากคุณมองมาทางค่ายรถแดนผู้ดีค่ายนี้อยู่ตัดสินใจได้ง่ายมากเลยล่ะครับ ไม่ต้องอ่านต่อก็ได้ แต่ถ้าท่านยังลังเล ยังตัดสินใจไม่ได้เพราะว่ามองค่ายอื่นเอาไว้ด้วย ก็อ่านต่อได้เลยครับ รูปโฉม เจ้า Street Triple Rx คันที่เราได้มาทดสอบนั้นคือเป็นสีแดงสลับเงินด้าน หรือสี Diablo Red / Matt Aluminium Silver ซึ่งดูโดดเด่นและหล่อเหลามากๆ ด้วยซับเฟรมท้ายและล้อ 5 ก้านสีแดงตัดกับสีเงินแบบด้านของถังน้ำมันและบังโคลนหน้าให้เห็นได้ชัดเจน บวกกับไฟคู่หน้าที่โดดเด่นเหมือนตาของตั๊กแตนก็ยิ่งทำให้มันมีเอกลักษณ์ แน่นอนว่าหากไม่ชอบใจ ก็ยังมีอีกชุดสีให้เลือกคือสีดำเจ็ทแบล็ค ชื่อเหมือนสี iPhone 7 เลยล่ะครับ แน่นอนว่าจุดเด่นก็ยังคงเป็นสีแดงของชิ้นส่วนต่างๆ ตัดกับสีดำเงาของตัวรถเช่นกันครับ เรียกได้ว่าหล่อแบบดุดัน แต่สีเงินก็จะเป็นหล่อแบบเรียบหรู ขอเสริมอีกสักนิดว่าเจ้า Street Triple Rx เนี่ยก็ได้แรงบันดาลใจมาจากรุ่นพี่ของมันหรือก็คือเจ้า Daytona 675 R ที่เคยได้ชื่อว่าเป็นสปอร์ตไบค์ระดับกลางที่ยอดเยี่ยมอีกคันนึง ดังนั้นจะเห็นได้ว่ามันมีส่วนคล้ายคลึงกันอยู่ค่อนข้างมากเลยล่ะครับ ไม่ว่าจะเป็นเฟรม ถังน้ำมัน สวิงอาร์ม ท้ายรถ ท่อไอเสีย เป็นต้น เรือนไมล์ของรถนั้นเป็นแบบผสมกึ่งอนาล็อกกึ่งดิจิตอล โฉมเฉี่ยวเข้ากับตัวรถ ตัววัดรอบเป็นแบบอนาล็อก ส่วนความเร็วจะอยู่ในฝั่งดิจิตอล นอกจากนี้ยังบอกข้อมูลต่างๆ ได้ครบถ้วน ไม่ว่าจะเป็นระดับน้ำมันเชื้อเพลิง ตำแหน่งเกียร์ ระยะทางทริป 1 ทริป 2 อัตราการสิ้นเปลือง และอื่นๆ อีก นอกจากนี้การปรับเปลี่ยนค่าต่างๆ เช่น เปิดปิด ABS ตั้งชิฟต์ไลท์เองก็ทำได้ง่าย ไม่ซับซ้อนอย่างที่คิด สำหรับผมแล้ว ผมว่ามันค่อนข้างลงตัวเลยล่ะครับในเรื่องของรูปลักษณ์ที่โดดเด่นเฉพาะตัว ยากหาใครเหมือน ขี่ไปไหนมีคนเหลียวมองแน่นอน ถึงแม้ว่าผมอยากจะเปลี่ยนท่อของมันหน่อยก็เถอะ ไม่ใช่ว่าไม่สวยนะท่อเดิม แต่ผมอยากได้สุ้มเสียงและความแรงที่จะเพิ่มขึ้นจากการเปลี่ยนท่อครับ แต่เรื่องหน้าตานี่บังคับให้คนชอบไม่ได้ทุกคนหรอกครับ เรื่องแบบนี้นานาจิตตังจริงๆ ครับ แต่ผมว่าโดยรวมๆ แล้วมีสเน่ห์จริงๆ นะเออ พละกำลัง ในเรื่องของพละกำลังก็เป็นอีกจุดนึงที่ทางค่ายรถเมืองผู้ดีค่ายนี้ทำออกมาได้อย่างมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวยากจะหาใดเปรียบ เนื่องด้วยขุมกำลังนั้นของเจ้า Street Triple Rx นั้นรีดเร้นออกมาจากเครื่องยนต์ที่มีเอกลักษณ์มีเพียงไม่กี่ค่ายเท่านั้นที่เดินทางนี้ นั้นคือเครื่องยนต์ 3 สูบเรียงระบายความร้อนด้วยน้ำขนาด 675 ซีซี ซึ่งในตอนนี้มีเพียง 3 ค่ายเท่านั้นที่ใช้เครื่องยนต์ 3 สูบกับระดับมิดเดิ้ลเวทหรือระดับกลาง หนึ่งคือค่ายที่ผมเขียนอยู่นี่ล่ะครับ อีก 2 คือ ค่ายส้อมเสียงจากแดนปลาดิบอย่าง Yamaha ที่มีเจ้า MT-09 เน็กเก็ตไบค์ที่ใช้เครื่องแบบ 3 สูบ และอีกค่ายก็มาจากเมืองพิซซ่าที่โดดเด่นด้วยรถที่สวยงามดั่งศิลปะอย่าง

Benelli 302R กับการขึ้นวัดแรงม้าและแรงบิดบนไดโน ขอขอบคุณร้าน Raceline Superbike Studio https://th-th.facebook.com/raceline.s… อ่านข่าวสารเพิ่มเติม คลิกทีนีั ติดตาม Facebook SuperBike คลิกทีนี้

และแล้วการเทสต์ทางฝุ่นหรือการทดสอบแนวเอ็นดูโร่ก็เกิดขึ้นอีกครั้ง โดยในครั้งนี้เราได้เดินทางไปที่พัทยาเพื่อที่เราจะได้ไปเจอกับเจ้า Husqvarna มอเตอร์ไบค์สัญชาติสวีเดน ณ Husqvarna Motorcycle Thailand (พัทยาใต้) หลายๆ คนถ้าได้ติดตามเรื่องราวในวงการมอเตอร์ไบค์มาตลอดน่าจะเคยได้ยินชื่อแบรนด์ Husqvarna มาบ้าง ทั้งนี้ Husqvarna นั้นเข้ามาในเมืองไทยมาได้ระยะนึงแล้ว แต่อาจจะไม่แพร่หลายเหมือนแบรนด์อื่นๆ สักเท่าไหร่ แม้ว่าที่ต่างประเทศแบรนด์นี้นั้นค่อนข้างจะโด่งดังก็ตาม และหลังจากที่ Husqvarna เริ่มรุกตลาดเมืองไทยแบบเงียบๆ จนกระทั่งตอนนี้ Husqvarna ได้ตัวแทนจำหน่ายพร้อมทั้งบริการเซอร์วิสต์ในไทยอย่างเป็นทางการแล้ว ทาง SuperBike ก็ย่อมไม่พลาดโอกาสที่จะไปทดลองขับขี่ Husqvarna มอเตอร์ไบค์สัญชาติสวีเดนที่มีชื่อเสียงในเรื่องของทางฝุ่นมาเนิ่นนานสักที หากคุณเป็นสายฝุ่นและอดใจรอไม่ไหวแล้วก็รีบอ่านย่อหน้าต่อไปให้ไวเลย (แม้คุณจะเป็นสายทางเรียบอ่านไว้ก็ได้ Husqvarna มีรถซูเปอร์โมโตตัวแรงๆ ให้เลือกเช่นกัน หากเรามีโอกาสก็จะไปทดสอบมันให้ได้เช่นกัน ติดตามเราต่อไปได้เลย) โมเดลที่เราจะทำการเทสต์ในวันนี้คือเจ้า Husqvarna TE300 และ FE450 แน่นอนว่าทั้ง 2 รุ่นนี้เป็นเอ็นดูโรไบค์จ๋าทั้งคู่ ทั้งนี้ทั้งสองรหัสนี้มีความแตกต่างกันอย่างชัดเจน โดยเฉพาะในเรื่องของเครื่องยนต์ที่เป็นแบบ 2 จังหวะและ 4 จังหวะตามลำดับ (ตัว T ในชื่อรหัสสื่อถึง Two Stroke หรือ 2 จังหวะ ส่วนตัว F ในชื่อสื่อถึง Four Stroke หรือ 4 จังหวะนั่นเอง) ส่วนอุปกรณ์อื่นๆ โดยรวมนั้นแทบจะไม่แตกต่างกันเลย ในส่วนของความแรงของเจ้าเครื่องยนต์ 2 ตัวนี้ ดูที่ตัวเลขซีซีนั้นออกจะต่างกันเยอะพอสมควร แต่แรงม้าที่ผลิตออกมาได้นั้นกลับแทบไม่ต่างกันเลยเจ้า TE300 มีแรงม้าอยู่ที่ 54 ตัวส่วนเจ้า FE450 มีแรงม้าอยู่ที่ 53 ตัว แต่เจ้า FE จะเสียเปรียบเรื่องน้ำหนักตัวที่หนักกว่า TE300 อยู่ 8.4 กก. ซึ่งน้ำหนักตัวของ TE300 อยู่ที่ 104.4 กก. เท่านั้น ส่วน FE450 อยู่ที่ 112.8 กก. อย่างไรก็ดีถือว่าทั้ง 2 รุ่นก็ยังมีน้ำหนักที่เบามากๆ อยู่ดีครับ สิ่งที่โดนใจผมสุดๆ คือทั้งสองคันนี้มันมีระบบสตาร์ทไฟฟ้าด้วย ทำไมเรื่องแค่นี้ถึงถูกใจหรอครับ? ก็เพราะส่วนมากรถทรงวิบากจะเป็นระบบสตาร์ทเท้า หรือกระแทกด้วยเท้านั่นเอง นอกจากนี้ทั้ง 2 รุ่นนี้ ยังมีขาตั้งข้างติดตัวมาตั้งแต่เกิดเลยนะครับ สถานที่ในการเทสต์ก็คือ หลังมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์พัทยา โดยเส้นทางเข้า-ออกก่อนไปถึงบริเวณที่เราจะเก็บภาพกันเป็นหลักนั้น เส้นทางจะเป็นดินแดงหินอัด การเดินทางไม่มีปัญหาอะไรถือว่าสบายเอามากๆ ด้วยระบบช่วงล่างจากค่าย WP เหมือนอย่างค่ายสีส้มที่มีมาให้ค่อนข้างดีถึงดีมาก รวมไปถึงยางติดรถและระบบเบรค ส่วนพื้นผิวสถานที่เทสต์และเก็บภาพงามๆ จะเป็นดินปนทรายละเอียด หน้าแคบ โค้งแคบ และมีต้นหญ้าขึ้นสูงมาก (ท่วมหัวเลยล่ะ) สูงจนไม่สามารถมองเห็นทางที่อยู่ถัดจากโค้งต่อไปได้เลย ทีมงาน SuperBike เองก็เพิ่มจะเคยไปกันเป็นครั้งแรกด้วย บางช็อตบางช่วงเล่นเอาช่างภาพเรากระโดดหลบรถแทบไม่ทันกันเลยทีเดียว เรียกได้ว่าเส้นทางโหดและทุลักทุเลไม่เบาเลยล่ะครับ แม้แต่เทสต์ไรเดอร์เองก็เช่นกันครับ ยัดมาในโค้งขาส่งคันเร่งออกจากโค้ง เท้าก็ต้องยันพื้น มือก็ต้องคอบประคอง คันเร่งก็ต้องเลี้ยง ล้อหลังก็กำลังฟรี ท้ายก็กำลังออกข้าง สายตาไปเห็นจุดดำๆ ปลายโค้ง แล้วก็ต้องร้อง…เฮ้ย!!! หลบ หลบไปเร็ว มาดูความแตกต่างกันระหว่าง TE300 และ FE450 กันครับ หากว่ามองภาพรวมที่จอดคู่กัน แทบจะไม่แตกต่างกัน ที่จะเห็นเด่นชัดคือ ท่อไอเสียและหน้าตาของเครื่องยนต์ เรื่องเครื่องยนต์นั้นบอกเลยครับว่าคนละเรื่องกันเลย มาทำความเข้าใจกันก่อนแบบกระชับกันนิด เริ่มด้วยอักษรที่ลงท้ายด้วย 2T / 4T คือ เครื่องยนต์ 2 จังหวะ และ 4 จังหวะ เครื่องยนต์ 2 จังหวะ เป็นเครื่องยนต์แบบง่ายๆ การทำงานและชิ้นส่วนต่างๆ ของเครื่องยนต์ไม่ซับซ้อนเหมือนของเครื่องยนต์ 4 จังหวะ การนำไอดีเข้าและปล่อยไอเสียที่เกิดจากการเผาไหม้ทำได้ด้วยการเปิดและปิดของลูกสูบเพียง 2 จังหวะเท่านั้น จึงไม่มีกลไกปิดและเปิดทางเดินไอดีไอเสียเข้ามาเกี่ยว ส่วนเครื่องยนต์ 4 จังหวะ มีการทำงานออกเป็น 4 จังหวะ คือ จังหวะดูด จังหวะอัด จังหวะระเบิด และจังหวะคาย ในการทำงานทั้ง 4 จังหวะของลูกสูบเท่ากับการหมุนของเพลาข้อเหวี่ยง 2 รอบ ต่อการจุดระเบิด

เทสไรเดอร์ตัววพ่อ กับ Sport Naked ตัวพ่อมากับการรีวิว ทดสอบ BMW S1000R ที่สนามไทยแลนด์ เซอร์กิต นครชัยศรี โดย SuperBike Team นำการทดสอบโดย Benz Racing Don’t underestimate me!! ฆ่าได้หยามไม่ได้ BMW S1000R เน็กเก็ตไบค์ตัวพัน ม้ามืดนอกสายตาที่คุณไม่ควรมองข้าม ท่านผู้อ่านหลายคนเปิดมาเจอคอลัมน์นี้ก็คงนึกในใจว่า “ไรว้า รถเก่าปีที่แล้วทำไมยังจะเอามาเทสต์อีก” แล้วอาจจะเปิดข้ามไป แต่ผมบอกก่อนเลยเรามีเหตุผลมากมายเลยล่ะครับ จริงๆ แล้วเราเคยพิมพ์บททดสอบของมันในรูปแบบของคอลัมน์ลองขี่หรือ First Ride ไปแล้วในฉบับที่ 23 นู้นเลยล่ะครับ ซึ่งแน่นอนว่ามันเป็นการทดสอบที่ต่างประเทศและไม่ได้จัดเต็มแบบที่ควรจะเป็นอย่างที่ SuperBike ในไทยแล้วทำกัน ถ้าถามว่าทำไมแล้วไม่ทดสอบตั้งแต่มันมาไทยใหม่ๆ ก็ต้องตอบเลยว่าคิวยาวซะเหลือเกิน แถมเจ้าฉลามชีเปลือยคันนี้นี่กว่าจะมาไทยได้ก็ช้าจนเราทนไม่ไหวชิงทดสอบเน็กเก็ตไบค์ในคลาสพันซีซีไปซะก่อนแล้วเนี่ยสิ เราก็เลยต้องมาหาคิวว่างเพื่อที่จะทดสอบ และก็เราก็ได้เป็นเล่มที่ท่านกำลังถืออยู่ในมือเนี่ยแหละครับ เรียกได้ว่าถึงจะมาช้า แต่ก็มาเต็มนะพี่น้อง เหมาะสำหรับท่านที่ยังตัดสินใจไม่ได้สักทีว่าเน็กเก็ตไบค์คันไหนคือตัวตนของคุณ อ่านบทความนี้แล้วคุณอาจจะหลงรักมันก็เป็นได้ ต้นกำเนิด BMW S 1000 R นั้นเป็นเน็กเก็ตโร้ดสเตอร์ของทางค่ายใบพัดสีฟ้าที่มีพื้นฐานมาจากเจ้า BMW S 1000 RR ฉลามสายพันธุ์แรง สปอร์ตไบค์ตัวพันตัวหลักของทางค่าย ด้านหน้าตาก็มีความละม้ายคลายคลึงกันค่อนข้างมาก จุดเด่นคือไฟหน้าแบบไม่สมมาตรหรือที่มักจะเรียกกันแบบบ้านๆ ว่าตาเหล่ ซึ่งเป็นสไตล์แบบนึงของทางค่าย BMW แต่ครั้นจะให้เรียกว่าแฝดคนละฝาเลยก็ไม่ได้ เพราะมีการเปลี่ยนแปลงรายละเอียดต่างๆ มากมายเลยทีเดียว ที่เห็นชัดๆ จะๆ ก็มีไฟหน้า ท่อไอเสีย แฮนด์บาร์ และแฟริ่ง แต่ก็ยังมีหลายๆ จุด ที่เปลี่ยนแปลงไป จะมีก็แต่เครื่องยนต์ที่เอาเครื่องยนต์ของเจ้า BMW S 1000 RR มาใช้ แต่ก็ถูกเปลี่ยนแปลงปรับจูนไปมากพอสมควรเลย โดยส่วนตัวผมว่ามันแปลกๆ จะพูดว่าสวยก็ไม่เชิง แต่จะว่าหล่อก็แปลกๆ จะเท่ก็พูดได้ไม่เต็มปาก ทั้งนี้ทั้งนั้นเรื่องรูปร่างหน้าตาผมว่าแล้วแต่คนชอบซะมากกว่า แต่รถไม่หล่อก็ไม่ได้แปลว่าจะไม่แรงไปด้วยสักหน่อยเนอะ ว่างั้นมั้ยครับ ขนาดคนยังมีบอกเลยว่า อย่าเอาแต่ชอบคนที่หน้าตาเลยครับ ในเรื่องของเครื่องยนต์ที่ได้นำเครื่องยนต์ 4 สูบเรียงระบายความร้อนด้วยน้ำขนาด 999 ซีซีของเจ้า RR มาใช้ อย่างไรก็ตามมันก็มีการปรับเปลี่ยนในเรื่องของสมรรถนะในช่วงย่านความเร็วรอบต่ำถึงกลางให้เหมาะสมกับการเป็นรถเน็กเก็ต หรือโร้ดสเตอร์ที่เน้นการใช้งานในชีวิตประจำวันและการขับขี่แบบสปอร์ตบนถนนโล่งๆ ด้วยการเพิ่มแรงม้าและทอร์คให้มีมากขึ้น แต่มีการปรับลดความเร็วรอบสูงสุดลงมาประมาณ 2,000 รอบ แม้ว่าเจ้า S 1000 R นั้นถูกปรับลดแรงม้าลงมาเป็น 160 ม้าที่ 11,000 รอบก็ตามแต่กลับมีแรงบิดสูงสุดที่ 83 ปอนด์ฟุตที่ 9,250 รอบซึ่งมากกว่าแรงบิดของเจ้า S 1000 RR อยู่เกือบๆ 7 ปอนด์ฟุต ช่วยให้รอบต่ำนั้นมาเร็วมาแรงมากกว่า ส่วนน้ำหนักรถอยู่ที่ 207 กก.รวมน้ำมันเต็มถัง ซึ่งก็ไม่ได้ถือว่าหนักมากมายอะไรนักสำหรับรถตัวพัน เรียกได้ว่าสืบสายเลือดความแรงมาเช่นกัน แต่มาต่างกันที่ลักษณะหน้าตา นิสัยและสไตล์เท่านั้นเอง เจ้าฉลามสีแดงคันที่เห็นอยู่นี้คือ BMW S 1000 R สแตนด์ดาร์ดแพ็กเก็จ (Standard Package) ในไทยจะมีจำหน่ายแค่สแตนด์ดาร์ดแพ็กเกจอย่างเดียวเท่านั้น ซึ่งแพ็กเก็จนี้จะมีลูกเล่นน้อยกว่ารุ่นอื่นๆ คือจะไม่มีระบบ Dynamic Damping Control หรือ DDC หรือที่เรานิยมเรียกกันว่าโช้คปรับไฟฟ้า ฮีทกริ๊ปหรืออุ่นมือ ครูซคอนโทรลและอกไก่ อย่างในแพ็กเก็จอื่นๆ ที่วางขายในต่างประเทศ แต่เดี๋ยวก่อนอย่าเพิ่งคิดว่ามันจะหน่อมเพราะโดนลดทอนลูกเล่นบางอย่างไป แต่ไม่ว่าจะยังไงลูกเล่นสำคัญอย่างโหมดการขับขี่ที่มีให้เลือก 2 โหมดนั้นคือ โหมด Rain และโหมด Road ที่มีไว้ให้ปรับเปลี่ยนให้สอดคล้องกับสภาพถนนและอากาศ ระบบเบรค ABS แบบ Race ABS และระบบ Automatic Stability Control หรือ ASC หรือระบบควบคุมความเสถียรของรถซึ่งก็จะช่วยในการเร่งความเร็วบนถนนที่มีการยึดเกาะน้อยได้อย่างปลอดภัยมากขึ้น ซึ่งสำคัญต่อการขับขี่อย่างปลอดภัยก็ยังมีอยู่ครบถ้วนครับ นอกจากนี้ก็มีกันสะบัดติดตั้งมาให้ด้วยเลย ผมเอาหัวผมนี่เป็นประกันเลยว่าถึงไม่มีลูกเล่นที่หายไปก็แทบจะไม่มีผลอะไรมากนัก เรียกได้ว่าอย่าดูถูกเจ้า S 1000 R เด็ดขาด *ทั้งนี้ในโหมด Rain รถจะถูกตัดกำลังลงให้เหลือเพียงแค่ 136 ม้า ส่วนแรงบิดจะเหลือแค่เพียง 77 ปอนด์ฟุตเท่านั้น อย่าหยามกัน หลังจากที่ได้ลงเอามันไปหวดในแทร็กที่ร้อนระอุด้วยแสงแดดหน้าร้อนเมืองไทยเพื่อที่จะได้สัมผัสกับสมรรถนะและฟีลลิ่งในการขับขี่อยู่พักใหญ่ พอเริ่มจับจังหวะจะโคนและฟีลลิ่งของรถได้พอสมควรก็เริ่มการถ่ายภาพมาลงให้ท่านได้ชมว่าเป็นอย่างไรกันบ้าง ผมรู้สึกว่าเจ้า S 1000 R คันนี้เนี่ยมีเครื่องยนต์ที่ใช้งานได้ดีเลยล่ะ

Yamaha R1 VS Nissan GTR มันแรงกว่ารถผมจริงๆ เหรอครับ? เราทุกคนต่างก็รู้กันอยู่ว่ามอเตอร์ไบค์เดิมๆ ไม่แต่งอะไรเนี่ยเร็วกว่ารถยนต์เวลาอยู่ในแทร็กเสมอ ไม่ว่าจะรถคันไหนก็ตาม แต่หากว่าเราโมรถสักนิดหน่อยล่ะจะเป็นยังไงกัน? Marius Knoesen นักแข่งชื่อดังในโลกมอเตอร์สปอร์ตของแอฟริกาใต้ ซึ่งเคยแข่งกับ R1 ของผมเมื่อปีที่แล้วที่ Midvaal เขาไม่ยอมแพ้ง่ายๆ และสาบานว่าจะต้องล้างอายให้ได้ เขานำรถยนต์แบบเดิมๆ ของเขามาแข่งกับผมอีกครั้งโดยครั้งนี้เขานำมันไปแต่งเพิ่มเติมนิดหน่อยและเขาก็หวังว่าเขาจะเร็วกว่าเดิม 5 วินาที หากว่าสนามนั้นปกติใช้เวลา 1 นาที นั่นหมายความสนาม Red Star ที่ใช้เวลาขี่ครบแล็ปราวๆ 2 นาที รถคันนี้ก็น่าจะเร็วขึ้นราวๆ 10 วินาทีเมื่อเทียบกับรถเดิมๆ ซึ่งผมจะบอกให้ว่าถือว่าเร็วกว่าเดิมมากๆ เลยล่ะครับ อย่างแรกเลยที่เขาทำคือโยนยางติดรถทิ้งไป และเลือกใช้ล้อที่ใหญ่ถึง 20 นิ้วพร้อมกับยางกึ่งสลิกขนาด 315 และ 285 ของทาง TOYO แค่เพียงเรื่องนี้อย่างเดียวก็ช่วยลดเวลาลงได้หลายวินาทีแล้ว จากนั้นยัดระบบกันสะเทือน White Line จากออสเครเลียเข้าไปซึ่งลงตัวกับรถแข่งเครื่อง V8 คันนี้เป็นอย่างดี เครื่องยนต์เองก็ไม่ได้ปล่อยทิ้งไว้เดิมๆ แต่มีการปรับแต่งระบบการจ่ายน้ำมัน หัวฉีดและไอดีโดยใช้อะไหล่ของ COBB ที่ผลิตจากอเมริกา บนไดโน่นั้นรถคันนี้ขับแรงม้ามาที่ล้อได้มากถึง 536 ม้าเลยทีเดียว! ดังนั้นเพื่อเป็นการให้เกียรติฝ่ายตรงข้ามเราเลยเดินทางไป Yamaha South Africa เพื่อขอเจ้า R1 ตัวใหม่มาแต่ไม่ถึงกับต้องเป็น R1M โดยเราเปลี่ยนยางเดิมออกมาใช้ Racetec จาก Metzeler ที่มีคอมปาวด์แบบกึ่งสลิกแทน นอกจากนี้ยังเปลี่ยนตัวขับจากผมเป็นคนหนุ่มกว่าและขี่ได้เร็วกว่า แต่ก็ยังเป็นทีมงานเราซึ่งก็คือ Gareth Davidson ผู้ที่เป็นผู้นำในรายการแข่ง Twins Championship อยู่ในตอนนี้ งานนี้เรามีผู้ชมมาเป็นสักขีพยานที่ Red Star จำนวนมากและเหตุผลว่าทำไมเราถึงได้เลือกสนาม Red Star คำตอบคือสนามนี้น่าจะเหมาะกับรถยนต์มากกว่า เพราะว่าต้องใช้เบรคมาก และยังมีโค้ง 180 องศาอีกด้วย ทุกคนต่างเชื่อว่า 2 ล้อจะมีชัย แต่ผมไม่มีวันสละสิทธิ์! ทั้งสองฝ่ายต่างวอร์มยางกันคนละหลายแล็ป และตกลงกันในเรื่องของความปลอดภัยว่าใครก็ตามที่นำห่างออกไป 100 เมตรและกำลังเข้าโค้งอยู่จะต้องปล่อยให้คนที่นำประคองไลน์เอาไว้ กล่าวคือจะไม่มีการเสียบกันแย่งตำแหน่ง แทบไม่อยากจะเชื่อเลยว่าทันทีที่ธงสะบัดลงเจ้า GTR ที่เปิดโหมดช่วยออกตัวก็พุ่งฉิวออกไปทันที การออกตัวที่เกรี้ยวกราดนั้นทำเอาผมตกตะลึงพอสมควร และมันก็ดูเหมือนกับลูกอมที่ด้านในเป็นหมากฝรั่งที่หมุนฟรีก่อนที่จะหาแรงยึดเกาะได้ เมื่อนำมอเตอร์ไบค์มาเทียบกับรถยนต์แล้วผมรู้สึกว่ามอเตอร์ไบค์ออกตัวได้ดูดีกว่ามาก พวกเขาออกได้โค้งแรกและโค้ง 2 ก่อน โดยเจ้า GTR ได้ไลน์ก่อนและมอเตอร์ไบค์อย่าง R1 ต้องตามหลังเพราะว่าไม่มีวิธีใดที่ Gareth ของเราจะสามารถแซงผ่านไปได้อย่างปลอดภัย จนกระทั้งเขาสบโอกาสตอนออกจากโค้ง 2 ขณะที่เขากำลังพุ่งออกจากโค้ง 2 เขาตั้งเจ้า R1 ให้ตรงและสับเข้าเกียร์ 2 ไม่มีอะไรบนโลกใบนี้ที่จะเร่งความเร็วได้เหมือนกับที่ซูเปอร์ไบค์ทำได้อีกแล้ว ฝูงชนต่างโห่ร้องก้องส่งเสียงเชียร์ในขณะที่มอเตอร์ไบค์ก็พุ่งตัวออกไปราวกับลูกธนูแซงรถยนต์จนหายลับไป แม้แต่โค้งแคบๆ Gareth เองก็ยังขึ้นนำอยู่เล็กน้อยก่อนจะพลิกรถจากซ้ายไปขวารักษาการนำต่อไปเอาไว้ได้ จนในที่สุดตอนที่เราเข้าเส้นก็นำห่างออกมาถึง 8 วินาทีด้วยกัน นี่มันไม่ใช่การแข่งขันเลย นี่มันคือการข่มกันชัดๆ ตอนนี้เราก็เลยท้าเด็กฝั่งรถซิ่งให้นำรถที่ขับถนนได้อย่างถูกกฎหมายคันไหนก็ได้มาแข่งกับเรา โดยเราเองก็ใช้มอเตอร์ไบค์ที่ขี่ถนนได้อย่างถูกกฎหมายจากโชว์รูมขายมาแข่งเช่นกัน สงสัยคราวหน้าคงต้องเอารถ 600 ซีซีมาซะแล้วกระมัง จริงๆ แล้วประโยคหลังนี่ผมโม้เอาเองนะครับ อ่านข่าวสารเพิ่มเติม คลิกทีนี้ ติดตาม facebook Superbike คลิกทีนี้